Van staal naar toekomst
Scheepswerf Westerschelde in Harlingen combineert traditioneel vakmanschap met moderne technieken. Een familiebedrijf dat blijft vernieuwen.
Het geluid komt eerst. Vanaf de kade hoor je de slijptol voordat je de werf ziet liggen, ingeklemd tussen twee loodsen en het water. Binnen ligt een werkschip van 42 meter op de blokken, de romp half opengelegd.
Westerschelde bestaat vier generaties. Wat begon met houten aken is nu staal, en sinds drie jaar ook ombouw: bestaande schepen krijgen een nieuwe aandrijving in plaats van een nieuw casco.
“Het staal dat hier ligt is vijftig jaar oud en nog prima. Dat gooi je niet weg.”
— Foppe Westerschelde, directeur
Ombouwen loont
De rekensom is simpel, zegt directeur Foppe Westerschelde. Een nieuw casco kost het meeste geld en de meeste CO₂. Een bestaand schip met een nieuwe motor, betere isolatie en een schonere installatie doet er nog twintig jaar bij.
“Reders vroegen er eerst niet om”, zegt hij. “Nu komen ze met de vraag binnen. De regels veranderen sneller dan de vloot, en dan is ombouwen de enige manier om bij te blijven.”
De hand en de machine
In de loods staat sinds vorig jaar een robotlasser. Hij doet de lange rechte naden, het werk waar mensen moe van worden en waar de kwaliteit door de dag heen terugloopt. Alles wat gebogen of krap is, blijft handwerk.
“Ik hoor weleens dat zo'n machine banen kost”, zegt Westerschelde. “We hebben er twee mensen bij. Alleen doen ze ander werk dan vijf jaar geleden.”
Vier generaties, één afspraak
In het kantoor hangt een ingelijste brief uit 1961, waarin de grootvader van de huidige directeur een opdracht weigert omdat hij hem niet op tijd kan leveren. Die brief hangt er met een reden.
“Wij zeggen liever nee dan te laat”, zegt Westerschelde. “In de haven praat iedereen met iedereen. Eén keer een reder laten wachten kost je drie orders.”
Wat er nog ontbreekt
Het bedrijf zoekt al twee jaar een scheepselektricien en vindt er geen. Voor de ombouwtak is dat het grootste risico: de installatie is inmiddels ingewikkelder dan het staal.
Samen met twee andere werven praat Westerschelde met een roc over een opleiding op de werf zelf. “Als we wachten tot iemand ze voor ons opleidt, wachten we nog vijf jaar.”
